Już kilka miesięcy nie napisałem nic na blogu. Część z was jest z tego powodu szczęśliwa, część zawiedziona. Mam nadzieję, że zdajecie sobie sprawę z faktu, że mam zarówno pierwszych jak i drugich w dupie.

Nie miałem czasu na pisanie, bo praca 'wywiała' mnie na jakiś czas z UK. Wyobraźcie sobie, że przez ostatnie 6 miesięcy siedziałem w ciepłym kraju, w którym nie ma Polaków a laski robią loda na kliknięcie palcem za 15PLN. Zajmowałem się tam pisaniem czegoś poważniejszego niż ten blog, za co zarobiłem kilkadziesiąt tysięcy funtów.

Wróciłem właśnie do UK. Proste pytanie do was szmaciarze: kontynuować tego bloga czy jebnąć wszystko w pizdu i wykasować?

Odpowiedzi dawajcie w komentarzach. Poczytam, wyciągnę wnioski i zdecyduję. 

Wasz Funciak

Mieszkam już w UK w chuj czasu. Wystarczająco dużo czasu, żeby spojrzeć już na Polskę z dystansem. W końcu skapowałem, to czego wcześniej nie mogłem za nic pojąć.

Polacy są zajebiście zakompleksieni. Jak siedzimy w Polsce, to jesteśmy fafarafy, ale jak tylko dostaniemy paszport w dłoń i przekroczymy granicę ukochanego kraju, ujawniają się wszystkie nasze narodowe kompleksy. Patrzę na przykład na Heathrow na Portugalca, który świeżo co przyjechał do UK. Podchodzi taki do okienka, żeby kupić bilet do metra. Nic nie kuma po angielsku, ale napierdala rękami i nogami i ostatecznie się dogaduje. Zaraz za nim stoi grupka Polaków. Na oko wszyscy około 20-23 lat. Widzę, że są pierwszy raz tak jak wspomniany Portugal. Jak już mają podchodzić do okienka, zaczynają dyskusję:

- ty idź!

- nie! Ty!

- No ja nie mogę, bo byłem się pytać wcześniej o drogę!

- A ja w samolocie zamawiałam ci kawę - nie pamiętasz?!?

itd itp

W końcu któryś tam podchodzi do okienka i mamrocze ryjem pełnym zawstydzenia coś pod nosem. Kojarzycie ten polski wyraz twarzy, takie zmieszanie połączone ze wstydem. Taki kompletny paraliż, że aż sie boi zadać jakiekolwiek pytanie, że odpowiada tylko ok ok ok. Wzrok spuszczony, nie wie gdzie patrzeć i chce żeby ta męczcarnia jak najszybciej się skończyła. Oto 'zabił' go kurwa sprzedawca biletów w metrze na lotnisku. Sytuacja go przerosła. 

Skąd do chuja pana to się w Polakach bierze? Dlaczego portugalski burak nie ma w sobie tego wstydu, ma siłę, a w Polakach jest ta niemoc, jebany paraliż.

Oczywiście przykład z lotniska podałem tylko, żeby sprawę zobrazować i szczcerze mówiąc to cała ta sytaucja unaoczniła mi nasz narodowy kompleks. Od tego momentu zrozumiałem dlaczego dostaliśmy taki wpierdol na Euro. Widzieliście mordy polskich piłkarzy przed i w czasie meczu? Mieli kurwa idealnie ten sam wyraz twarzy, co ten osioł kupujący bilety na matro na Heathrow.

Popatrzcie również na większość polskich polityków, kiedy są na wizytach zagranicznych. Również mają ten wyraz twarzy, takie polskie zakompleksienie wymieszane z poczuciem niższości. Może to właśnie tu jest powód popularności Kwacha - on nie miał takiego ryja zakompleksionego jak się spotykał z innymi prezydentami i Polacy podświadomie to wyczuwali i wspierali go, bo był balsamem na ich skrywane kompleksy.

Polak zapomina o swoich kompleksach jak się napierdoli. Włącza mu się wtedy za to tryb roszczeniowy i zaczyna od wszystkich innych nacji domagać się robienia laski, bo przecież nie pomogli nam w czasie wojny, a powinni, bo zabili nam oficerów, bo papież był polakiem, bo Kopernik, bo kurwa chuj go wie co.

Nic sie w Polsce nie zmieni do momentu, kiedy nie wyrośniemy z tych jebanych kompleksów!

PS. Odpowiadam wszystkim, którzy pisali do mnie maile z prośbami o kolejną notkę - byłem na wakacjach i stąd brak wpisów w ostatnim czasie. Do Justyna12332: Obiecałaś w mailu, że zabierzesz mnie do lodziarni jak napiszę coś w czerwcu - czas wywiązać się z obietnicy!;) 

Jak powszechnie wiadomo do Anglii zjechała sie masa polskich buraków. Wraz z nimi przyjechały tu ich pociechy. Niektórzy już tutaj popłodzili małe buraczki. Zaprawde powiadam wam, że przejebane jest być małym Polakiem w Anglii.

Przypadek 1

Dzieciak przyjechał do Anglii do rodziców, którzy od 4 lat zapierdalają na budowie i na szmacie i w końcu udało im się odłożyć na przeniesienie się z pokoju 6-osobowego do 2-osobowego apartamentu (pokoju wynajmowanego od Cygana w chujowej dzielnicy). Dzieciak bez angielskiego startuje do angielskiej szkoły. Z miejsca dostaje wpierdol od rówieśników za brak komunikacji, polski ryj i wieśniackie ubrania. Regularnie jest gnębiony przez kilka lat z racji swojego pochodzenia. Biali przodują w prześmiewaniu małego Polaczka wytykając mu że jego matka sprząta w lokalnym pubie, gdzie ich rodzice upijaja się co weekend. Młode asfalty i ciapki wyładowują swe wkurwienie na Polaczku, bo rodzice mówią im, że jebani Polacy zabierają im należne benefity (zapomogi). 

Przypadek 2

Dzieciak urodził się w Anglii. Polskim posługuje się tylko w domu, ale czasem rodzice również rozmawiają z nim po angielsku (uczą się od dzieciaka). W szkole i na ulicy nie przyznaje się do bycia Polakiem, bo bycie Polakiem to obciach wśród młodzieży. Żadna szanująca się nastolatka brytyjska nie umówi się z Polakiem, bo żadna nie chce się wiązać z przyszłym budowlańcem - tak myślą młode brytyjskie pizdy. Do tego dochodzi również problem rodziców, którzy nie są brytyjczykami, co dzieci szybko wychwytują. Taki koleś ma zatem przejebane i zaczyna szczerze nienawidzieć Polskę i Polaków. Czując się Anglikiem i będąc wychowanym w tym kraju staje się obywatelem drugiej kategorii przez pochodzenie. Kiedy dorośnie na 100% zmieni nazwisko na Johnson czy inny Smith, żeby zmyć z siebie ostatki brudu - polskie nazwisko. Znam kilka takich przypadków.

Przypadek 3 

Piękna polska 15-latka prosto z Polski dostaje się do angielskiej szkoły. W Polsce chodziła na kursy angielskiego, pianino i taniec klasyczny. Przyjechała razem z rodzicami lekarzami. W szkole radzi sobie nieźle - jest po polskiej edukacji więc wie 3 razy więcej niż jej rówieśnicy. Po angielsku daje sobie rade całkiem dobrze. Ma niestety regularnie przepierdolone u swoich angielskich koleżanek, bo jest mądra, ładna i wszyscy angielscy koledzy chcą ją ruchać zamiast Angielek. Polka nie jest chętna początkowo na dymanko, ale w końcu się łamie dla świętego spokoju. Daje dupy największemu dresiarzowi w szkole, bo wie, że zaraz się o tym dowiedzą wszyscy i żadna pizda nie będzie już jej ciągała za włosy czy drapała paznokciami czy po prostu nie spuści jej wpierdol. Za dymanie się z dresiarzem należy się szacunek. Dziewczynę bossa drecholi trzeba szanować. Polka momentalnie traci natomiast szacunek do siebie, olewa naukę, kończy edukację mając 16 lat i zaczyna pracować na kasie w Asdzie. Wieczorami obciąga druta swojemu kolesiowi, który za rok zrobi jej dziecko i zostawi z rozstępami i pizdą jak armata. 

Taki to los polskiej młodzieży w UK. Przejebane.